Driepinter. Driemanslog.
31.8.04 


Le Jardin Aux Sentiers Qui Bifurquent

Een jaartje of twee geleden, toen de Jazz in Paris serie op de markt kwam, maakte ik voor het eerst kennis met de kunsten van Barney Wilen. Sindsdien is mijn Wilen kollektie aardig gegroeid en blijf ik onder de indruk.

De carrière van Wilen kan grof in drie delen worden gesplitst. De vroege opnames omvatten naast ouwe Franse muk ook optredens met Merikaanse grootheden als Blakey, Slime en Kenny Dorham. Dan komt er een stel albums, opgenomen in de tweede helft van de jaren 60, waarin het allemaal wat wilder en vrijer toegaat. Helaas is er maar weinig van te krijgen als je portemonee niet zo dik is. Daarop volgt een lange periode waarin slechts een paar zeldzame singletjes en EPtjes verschenen, en gaat de boel pas weer verder in 1987. Toen vierde Wilen met het album "La Note Bleue" zijn terugkeer. Er werd meteen ook maar een stripboek aan gewijd. De oudere Wilen speelt tijdens de laatste tien jaar van zijn leven de sterren van de hemel op een serie prachtige albums (couw heeft er al heel wat) die stuk voor stuk de moeite waard zijn.

Tijdens zijn afwezigheid tussen 1972 en 1987 heeft Wilen niet stil gezeten en speelde hij nog steeds jazz. Hij had een beetje genoeg van de scene en de opname studios en verdween naar Afrika en Zuid Frankrijk om een beetje te trommelen en concertjes te geven. Nu wordt er met een nieuwe uitgave een tipje van de sluier opgetild, want op "Le Jardin Aux Sentiers Qui Bifurquent" staan live opnames uit 1977 tot 1979 die een uiterst creatieve Wilen laten horen op een aantal fijne modale deuntjes met lekkere lange solos. couw is weer blij, ook omdat de grote 1 op de hoes er zo erg veelbelovend uitziet.


couw, 4:18 p.m. | permalink |



Heerlijke vondst



Zo zou ik ze wel vaker willen vinden: een site die geheel is gewijd aan foto's van een bepaalde stad. In dit geval: Moskou.
Poets je Cyrillisch op of klik als een waanzinnige op de kaart om de navigatie onder de knie te krijgen - uren kijkplezier gegarandeerd!


Polter, 2:27 p.m. | permalink |

30.8.04 


Handig!

Sinds de opkomst van de house valt het allemaal niet meer mee het juiste etiket op de juiste muzieksoort te plakken - met alle consequenties van dien (hoe kom ik toch aan die takkeherrie?).
Gelukkig is er nu de Guide to Electronic Music, compleet met vele voorbeelden, zodat je voortaan dezelfde taal als je platenboer kan spreken.



Polter, 10:55 a.m. | permalink |



Statistieken



Polter, 10:42 a.m. | permalink |

29.8.04 


Project



[click the pic]


Polter, 12:08 a.m. | permalink |

28.8.04 


Schnabbel & Babbel

Hier de lijst.



Polter, 10:40 p.m. | permalink |



Mr. Otto

bij het sluiten van de olympische spelen


Polter, 10:33 a.m. | permalink |

27.8.04 


Terug van weggeweest

Terug van weggeweest! Het voordeel van werken in het onderwijs: een lange zomervakantie. Een paar weken fietsen in de Franse Alpen heeft mijn conditie weer aardig op peil gebracht. En wát een belevenis om de tijdrit van de Tour de France op de zware Alpe d'Huez mee te maken. De hele dag valt er van alles te beleven, het is niet de wedstrijd alléén die het geheel tot zo'n spektakel maakt.
De avond voorafgaand aan de wedstrijd reden we naar Villars Regulas, een dorpje op zo'n kilometer of drie van Alpe d'Huez. We sliepen in de auto. Geen straf want het was meer een grote bus dan een personenauto. Matrassen erin, dekbedje, Italiaans espressokannetje en er kan niets meer fout gaan. Na een prima ontbijt op weg naar de Alp. In file want we bleken niet de enige toeschouwers (!) het was drukker dan ooit, werd me verteld.
Natuurlijk geposteerd in "de Nederlandse bocht", vermaakte ik me met alles wat er te zien was; de zwetende fietsgekken die naar boven zwoegden, de gendarmes die alles in banen probeerden te leiden, de toeschouwers zelf en dan vooral de Nederlandse, die een uitgebreide feesttent opgesteld hadden compleet met muziekinstallatie en discjockey!
Eindelijk kwam er "Tourbeweging" op de weg. De laatste toeristische fietsers waren al een tijd geleden aan de kant gesommerd; het werd tijd voor de reclame.... Werkelijk de gekste wagentjes trokken aan ons oog voorbij. Van rijdende kaaspakjes tot waterflesjes en gasflesdoppen. Ook Spiderman was van de partij. Daarbij hevig snoepjes, sleutelhangers, petjes, pakjes koffie, flesjes water en andere prullaria in het rond slingerend.
Het mooie van een tijdrit is dat je alle renners één voor één langs ziet komen. En op een helling van, voor het grootste deel zo'n 10%, in een aanvaardbaar tempo. Nou ja, wat heet aanvaardbaar... Ongelofelijk hoe hard er gereden werd. Alsof het vals plat was. Sommigen leken er nauwelijks moeite mee te hebben. De snelheid van de winnaar, Armstrong, kwam neer op ruim 24 km per uur gemiddeld. (Ik was al blij als ik de 10 km haalde op dat soort percentages.....) En de volgende dag stond er weer een zware bergetappe op het programma. Eens te meer werd me duidelijk dat je de Tour niet kan rijden op een boterham met pindakaas!! Alle renners werden hartstochtelijk aangemoedigd. Maar de aanvuringen voor onze landgenoten als Servais Knaven, Erik Dekker en ons aller "Boogie" waren natuurlijk het luidruchtigst.
Nadat alle renners gepasseerd waren verwachtte ik een enorme chaos. Maar de ontruiming van de berg verliep opvallend ordelijk, voorzover ik kon nagaan. Wij liepen onze kilometertjes weer in file terug naar onze auto en konden terugzien op een enerverende belevenis.


Dil, 10:29 p.m. | permalink |



Kreukelmoeheid

Het is een week na de operatie en alles lijkt allemaal goed te gaan. Er waren geen complicaties en ik had geen enkele last van de narcose. De sinus bleek klein te zijn zodat de wond netjes gehecht kon worden, terwijl me van te voren een open-wond-genezing van twee tot vier maanden in het vooruitzicht was gesteld. Een flinke meevaller.
Ik voel me prima maar ben nog niet echt mobiel: lopen gaat als een oude man, zitten houd ik niet langer dan een kwartier vol en in bed lig ik steeds te draaien als ik niet op mijn buik lig. En de hechting is er nog niet uit - dat gebeurt op zijn vroegst pas aanstaande dinsdag. Dit betekent allemaal dat ik nog een aantal dagen thuis zal blijven, waarschijnlijk nog de hele komende week. Enerzijds is dat heerlijk ontspannend: ik heb eindelijk de tijd om te lezen, te luisteren en te kijken, maar anderzijds voelt het een beetje als spijbelen. Ik wil onderhand weer eens echt iets kunnen doen. Ik begin het contrast tussen Lx, die werkt en zorgt en doet, en mezelf, 90% van de tijd in horizontale positie, vervelend te vinden. Voel me een uitvreter.
Nou ja, ik houd het maar op "ik ben niet ziek - ik ben niet heel".



Polter, 1:07 p.m. | permalink |

19.8.04 


Verkreukeling

Over een half uurtje vertrek ik naar het ziekenhuis om mijn zo mooi gekweekte sinus pilonidalis weg te laten halen. Een simpele ingreep, maar ik mag wel een volledige narcose ondergaan. En van kunnen zitten zal het wel eventjes niet komen.
Eerst het lijf, dan het log ;-)



Polter, 6:32 a.m. | permalink |

18.8.04 


Gerechtigheid

Ik kan me om weinig dingen opwinden, maar lomp gedrag - daar kan ik slecht tegen. Als frequent treinreiziger vind ik het niet minder dan normaal om, wanneer de trein gearriveerd is, mensen eerst uit te laten stappen voordat je er zelf in probeert te komen. Mensen die zich niet naar die regel gedragen (en dat zijn lang niet altijd alleen maar 'jongeren') kunnen steevast op een extra laag gebromd 'eerst even netjes buiten wachten, lomperik' van me rekenen.
Vanochtend was het weer raak. Nog voordat de eerste passagiers uit de net gearriveerde trein waren gestapt, stonden er al vier nieuwelingen op het balkon te duwen. Een vijfde wilde ook deel hebben aan de worstelpartij en vergat in zijn gedrang de spiksplinternieuwe I-pod in zijn hand. De duwerd verloor zijn grip op het ding en de muziekdoos verdween pardoes in het gat tussen perron en trein en stuiterde buiten ieders bereik. Luide krachttermen waren niet van de lucht.
Naast me hoorde ik iemand zacht mompelen 'Dat krijg je er nou van'. Tevreden bedacht ik me dat er soms toch een soort gerechtigheid bestaat.



Polter, 10:11 a.m. | permalink |

12.8.04 


Absolute must-have



Polter, 5:06 p.m. | permalink |

6.8.04 


couw luistert

Zo vlak voor de vakaaaeeentie viel er nog een pakketje op de deurmat met opnames van een paar zeldzame 10" LPs met muziek van meneer Moondog. Een vreemde eend in de bijt (lees de biografie maar eens door, te bereiken via bovenstaande link) en volgens velen een van de "uitvinders" van de minimalistische muziek. De helft van zijn loopbaan sleet hij ergens op een straathoek in New York waar hij met zelfgemaakte instrumenten zijn publiek wist te boeien. Ritmisch is het vaak tamelijk complex en exotisch, melodisch meestal erg vriendelijk.



Het is weer eens wat anders, en ik vind het maar weer eens helemaal geweldig.

o ja, en dit juweeltje (2.2 Mb mp3, rechts klikken en opslaan als het niet lukt) is trouwens ook uit de pen van meneer Moondog.


couw, 10:00 p.m. | permalink |



Verkaeaentie

Het is zo ver: eindelijk een weekje échte vakantie. Komende week zitten Lx en ik op de fiets ergens in het noorden van het land. Zodoende doe ik er alhier even het zwijgen toe.
Omdat Dil nog in geen velden of wegen te bekennen is en Couw morgen óók al de benen neemt zal het hier tijdelijk nog veel rustiger dan normaal worden.
Daarom verwijs ik met plezier naar mijn springplank.



Polter, 5:49 p.m. | permalink |

5.8.04 


Te erg voor een award


vooral die 'man of the century' ;-P


Polter, 5:16 p.m. | permalink |

4.8.04 


Op herhaling

Waar had ik dit ook al weer eerder gehoord?



Polter, 9:44 p.m. | permalink |



Keerpunten in de Wereldgeschiedenis (20)

4 augustus 1914



de Duitse inval in België markeert het begin van de eerste wereldoorlog




Polter, 7:37 p.m. | permalink |

3.8.04 




couw, 9:36 p.m. | permalink |



It's gotta be true



Polter, 5:20 p.m. | permalink |



couw koopt

Gisteren is couw bij de lokale uitdragerij binnengelopen om de schappen met vinyl eens door te spitten. Het was voornamelijk weer dezelfde ouwe muk die je overal tegenkomt. Een aardig extraatje waren de ongesorteerde bakken met 45 toeren 7" plaatjes, ook allemaal ouwe troep uit het langvervlogen socialistische tijdperk.

Ook hier heel veel bagger, schlagers die je oma niet eens kan meezingen, pop uit de goot, en import uit het westen. Maar er stond ook een leuk gevalletje tussen dat dan ook meteen in de tas verdween. Een plaatje op het Tsjechische Supraphon label, waarvan op zijn minst de titel veelbelovend klonk. En met een hoes als deze kun je het eigenlijk sowieso niet laten staan.

Thuisgekomen de boel een beetje gepoetst en meteen maar kant A opgezet. Klarinettist Karel Krautgartner en zijn Orkest spelen een "dans-fantasie" met als titel "Neons".

Wat een geweldig stukje muziek! Het begin lijkt een hommage aan Stravinsky en zijn Sacre du Printemps, de suikerzoete saxofoons die volgen doen aan Ellington denken en misschien meer nog aan de "dans orkesten" van weleer, wiens muziek zuiver recreatief is, zonder allerlei artistieke poespas. De trompet die invalt is een tikkeltje tè scherp, het zal die Mexicaan weer wel zijn. Na een minuutje of twee komt er een staccato spanningsgeladen deel dat ons wederom aan Russische meesters doet denken. Afgewisseld met arpeggios uit de tekenfilm. De bas neemt een aanloop naar een traag deel waar de geplukte viool uit de blauwe Alpenhemel komt vallen. De zigeuner wil ook een plekje aan het kampvuur en het dreigt allemaal uit de hand te lopen en in maanlicht en zachte zomeravond briesjes te stranden. Gelukkig maar komen daar de Russen alweer aangeslopen met de snoepgoed-saxofoons op sleeptouw.

Kaboem! Grande Finale! Nog even gezellig toeteren aan het eind en plof.

Couw vind dit soort muk helemaal geweldig. Deze 20 eurocenten zijn geen weggegooid geld!

luister naar Neons (4.4Mb mp3)


couw, 1:24 p.m. | permalink |



It's in the genes ;-)



[click the pic]


Polter, 12:28 p.m. | permalink |

2.8.04 


Serpentine

Reeling offbeat on the all time high
pushing enveloped detoured rollercoaster rides
took a night to remember and a day to forget
we never bothered talking...

strolling zigzag and around the bends
put all trust in lucky charms, beginning with the end
I called up a candlelit romance and read
still I couldn't get it...

last time we deviated, raving about it,
we had no second thoughts
I spent a lifetime finding out how you move
crooked constellations -
serpentine, serpentine
outta sight, outta mind

counting numbers, days and weeks go by
find no reason to retrieve, no matter how I try
crystalline your voice resounds in my head
I am all addicted....

last time we deviated, raving about it,
we had no second thoughts
I spent a lifetime finding out how you move
crooked constellations -
serpentine, serpentine
outta sight, outta mind

zigzag and around the bends
there and back without an end
still your song resounds!

last time we deviated, raving about it,
we had no second thoughts
I spent a lifetime finding out how you move
last time we deviated, raving about it,
we had no second thoughts
I spent a lifetime finding out how you move
crooked constellations -
serpentine, serpentine
outta sight, outta mind

[bron]


Polter, 5:01 p.m. | permalink |



Handig?



Polter, 1:33 p.m. | permalink |

     DRIEPINTER     

Driemanslog



Uitgangspunten

1. Dit log gaat niet noodzakelijkerwijs over bier en/of melk
2. Elke logger post wanneer het hem uitkomt
3. Noch op het aantal posts, noch op het tijdstip van posten is een beperking van kracht
4. Niemand grijpt in in andermans postings
5. Algemene normen van fatsoen en betamelijkheid (onderling te bepalen onder het genot van enige alcoholische versnaperingen) worden in acht genomen

LINKS



Dil



Polter



Linkgeest


ARCHIEF

 




Top Weblog Commenting by HaloScan.com